Баруун хязгаар нутаг болох Алтайн өвөр говьд ганц гэрээр өвөлжих Батболдынх сумынхаа…

Баруун хязгаар нутаг болох Алтайн өвөр говьд ганц гэрээр өвөлжих Батболдынх сумынхаа төвөөс нилээдгүй зайтай хэдэн малаа даган амьдралаа залуулдаг байлаа. Хэдэн хоногийн өмнөөс тэнгэр овоо уясч байгаль сэргэхтэйгээ боллоо.

Хаваржаалахаасаа урьтаж ойрчлон сумын төвөөсөө хэрэгцээт бараагаа татаж авах тухайгаа ярилцаад өглөө эртлэн хомтой тэмээ хөтлөн
сумын төв рүүгээ хөтлөн мордсон нөхөртөө Цэнгэлмаа нэг л дагангүй маягтай хоёр хүүхэдтэйгээ гэрийн гадаанаас бараа тасартал саравчлан зогссон юм.

ГэТэл орой болоход нөхөр нь ирсэнгүй. Уг нь зам шулуун бүтэн өдрийн газар даа хэмээн сэтгэсээр үдшийн бүрийтэй золгосон ажээ.
Харуй бүрий болохтой зэрэгцэн дөрвөн нүдтэй улаан халтар хөгшин банхар нь гэр тойрон ямар нэгэн зүйлтэй ноцолдон хэмхэлдэх, тэгснээ алсран холдох зэргээр ноцолдох нь улам ширүүсээд ирэхэд айж гайхсан бүсгүй хүн хоёр хүүхдээ хоймрынхоо орон дээр суулгаж хучаад өөрөө үсээ зөрүүлэн амандаа хутгатай хамт зуугаад гарахад тас харанхуй шөнийн тэнгэрт гялалзах од ч үгүй, харин хий хоосон нэгэнтэй тэмцэх хөгшин банхарын ууртай ширүүн харц л түүнийг угтсан аж.

Гэрээ эргээд буцан орж ирэхэд үсийг нь ямар нэгэн юмаар мэт жигдхэн тайрсан байлаа. Ийнхүү айж бүлтгэнэсээр өглөөний нартай золгосон тэдний үүдэнд хөгшин банхар нь гэдсээ яруулан гэрийнхээ босгыг дэрлэн үхсэн,
хотонд байсан хонидыг нь нүд хальтармаар хяргасан дүр зураг угтжээ.

Цэнгэлмаа хоёр хүүхдээ гэртээ хамаг хувцасаараа дарж, нууж үлдээгээд урьд орой ирэх байсан нөхрийнхөө араас ганц үлдсэн атных…